dlaczego

kto ma miekkie serce
ten ma twarda dupe

ktos rodzi sie zwyciezca
a inny przegranym

sa takie lzy ktorych nic nie osuszy
a czas nie zawsze leczy rany

wszystko w zyciu jest takie wycisniete
a to co najpiekniejsze rodzi sie w bolu

czesto zawodzi metoda prob i bledow
a wolanie o ratunek pozostaje bezskuteczne

szczescie zamyka sie w krotkiej chwili
a zaraz potem pojawia sie kamien

a punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia...

melancholia

odwiedzila ja w nocy
na brzegu lozka przysiadla
zaspiewala cichutko kolysanke
nie pomyslala o wyprowadzce

jestem niedzwiadkiem wyszeptala
piekna spiaca pani a teraz wlasnie
zapadam w zimowy letarg
nie nie nie nie budzcie mnie

ja przeciez nie grzesze ja tylko
tancze ponad jesiennymi mglami
nie martwiac sie o jutro
nie martwiac sie o dzisiaj...

lepsze niz osmiorniczki

w taki dzien jak dzisiaj
kiedy za oknem wietrznie
i pada deszcz

mamy wiele mozliwosci

mozemy... na przyklad
isc... brzegiem plazy...
skapani w sloncu...
a z nami pies

widzisz


trzymamy sie za rece
budujemy zamki z piasku
rysujemy wielkie serce



tak dobrze
ze mamy
wyobraznie

a tak na serio
poprawmy sobie humor
pomaranczowymi mandarynkami
ktore teraz wlasnie
usmiechaja sie ze straganow

pod ich chropowata
nieraz gladka skorka
kryja sie najpiekniejsze perfumy

ach ten aromat
ach ten zapach
i ten niepowtarzalny
slodko -kwasny smak

bo w zyciu juz tak jest
ze wszystko kreci sie
wokol jedzenia

a swiat z perspektywy mandarynki
to  smaczny i pachnacy swiat...

smutna prawda

patrzec na swiat oczami dziecka
biegac beztrosko po trawie
chlonac kazda chwile jakby
miala byc pierwsza i ostatnia
chcialabym ale nie potrafie

siedze nad kartka papieru
probuje przelac emocje na papier
tak aby oddac calosc
chcialabym ale nie potrafie

powinnam odmienic swoj los
zmierzyc sie  z blekitna planeta

tylko dlaczego

z kazdym dniem z kolejna minuta
coraz trudniej jest podniesc kotwice
poza rama obrazu...

domek z kart

budzi sie kolejny dzien
taki zwykly codzienny
za oknem pada deszcz

przyroda jest ponad wszystkim
zyje swoim odwiecznym rytmem

tymczasem
terrorysci moga uzyc broni chemicznej
bezpieczenstwo Europy zagrozone
poczuj magie swiat
slysze w telewizji

jak tu normalnie zyc
jak pozbyc sie strachu
jak nie drzec jak lisc
patrzac na marzenia plany
swoich dzieci

Paryz to symbol
jutro Toronto Londyn Warszawa

nie tak to mialo byc
przeciez beztrosko fruwaja ptaki

S O S

przecieta dziecinstwa nic

smutny listopad

smutne mysli

Boze Narodzenie tuz tuz...



ps nic-od nitki,nie mam polskiej klawiatury sorka

trzynastego listopada

swiat wstrzymal oddech...zastygl

tak latwo na spust karabinu nacisnac
poczuc sie Panem Zycia i Smierci przez chwile
przerwac innemu piatkowy odpoczynek

ostatnie nuty muzyki
ostatni posilek
bol
krew
i strach

a mial to byc czas zabawy
 poplynely jednak lzy
zaplonely znicze

129 ofiar smiertelnych
350 osob rannych
99 w stanie krytycznym

a pod kazda cyferka czlowiek

i to pytanie bez odpowiedzi
skad w ludziach tyle nienawisci

nie bedzie spokojnego miejsca na Ziemi
zbyt duzo Bestii w ludzkich skorach
rozproszonych po calym swiecie

dziwny Apokalipsy czas...

listopad

swiat nasycony zapachem zniczy

czas pachnacy miloscia

ktos roni lze wspominajac tych ktorzy odeszli
i poznali juz tajemnice tego co bedzie dalej

ktos u zycia kresu z calym zeszytem wspomnien

ktos wlasnie rodzi sie z niezapisana kartka papieru

albowiem swiat jest otwarta ksiega
a kazdy czlowiek jej mala czescia

*non omnis moriar*




*non omnis moriar-nie wszystek umarlem